![]() یک کارگر در مرکز بین المللی کشاورزی «بیوسالین» (نمک دار کردن بیولوژی خاک) در دبی گیاهان را هرس می کند. این مرکز به کشورهای عضو شورای همکاری های خلیج فارس نیز آب آشامیدنی ارائه می کند. (رویترز) |
ابوظبی- ایستگاه های آب شیرین کن موجود در خاورمیانه و به ویژه منطقۀ خلیج فارس، هم نعمت هستند و هم دردسر آفرین! در حالی که ایستگاه های آب شیرین کن خواسته ای حیاتی برای رساندن آب آشامیدنی به شهرهای منطقه می باشند، اما در عین حال میزان فراوانی از آب شور را دوباره به دریا سرازیر می نمایند.
کارشناسان محیط زیست این امر را یک عامل خطرناک و نگران کننده می دانند. در همین راستا شوقی البرغوثی، مدیرعامل مرکز بین المللی کشاورزی محلی در دبی، گفت که کشورهای کویت، قطر، بحرین، عربستان سعودی، و امارات متحدۀ عربی همگی در کرانه های خلیج فارس ایستگاه های آب شیرین کن برپا کرده اند و آب های شور تولید شده توسط این ایستگاه ها بار دیگر به اقیانوس هایی که آب آنها کم شده است، وارد می شود.
در همین حال مسئولان محیط زیست و بهداشت این سوال را مطرح می نمایند که آیا فواید و منافع ایستگاه های آب شیرین کن به نتیجه رسیده است. ساکنان منطقه برای دستیابی به آب شیرین از خلیج فارس استفاده می نمایند اما ایستگاه های آب شیرین کن که به منظور تبدیل آب غیرآشامیدنی به آب آشامیدنی طراحی شده اند مواد سمی را با میانگین سریعتر از آنچه قابل پاکسازی باشد دوباره به دریا سرازیر می نمایند.
برخی از کارشناسان بر این باورند که آب دریا ممکن است به «نقطۀ اوج شوری» برسد؛ به گونه ای که آب آن به میزانی شور شود که استفاده از آن برای دستیابی به آب آشامیدنی از لحاظ اقتصادی یا زیست محیطی به امری غیرسودمند تبدیل می شود.
کشورهای خلیج فارس تنها کشورهای منطقه نیستند که در جهت دستیابی به آب تلاش می کنند؛ بلکه به گفتۀ کارشناسان میزان آب در سراسر منطقه به میزان هشداردهنده ای کاهش یافته است. در حالی که ایستگاه های آب شیرین کن، این آب ها را به آب آشامیدنی تبدیل می نمایند، اما میزان آلودگی هایی که دوباره به منابع آبی منطقه سرازیر می شود در خشک شدن این منابع و پایان آنها نقش دارد.
در این میان کشور اردن با کمبود شدید آب روبرو می باشد؛ به گونه ای که دریای مُرده (بحر المیت) و رود اردن به صورت آهسته ای در معرض خشکسالی قرار گرفته اند. در همین راستا وزارت آب و محیط زیست اردن با امید دستیابی به آب های زیرزمینی ساخت پالایشگاه تازه ای را برای پالایش آب های بیابان اردن به پایان رسانده و از آلودگی دوبارۀ سرچشمۀ آنها جلوگیری می نماید.
منابع: الرای/ نشنال
توسعه بیشتر در ساختمان تاسیسات نمک زدایی بدون برآورد تاثیرات زیست محیطی آن در دراز مدت ممکن است به پایین آوردن اکسیژن حل شده در آب منجر شود؛ چرا که دمای بالا می تواند موجودات آبزی را نابود کند، ویژگی های فیزیکی آب را تغییر دهد و دریا را از خاک پر نماید. تمامی این عوامل سیستم های آبی را تحت تاثیر قرار داده و شرایط زندگی در آن را کاملا تغییر می دهد که این خود تدریجا به حذف حیات آبی منجر می شود. به علاوه این امر در دراز مدت باعث نشست زمین می گردد.
علاوه بر آنچه در این مقاله اشاره شد، خطر دیگری به سبب بالا رفتن درجه حرارت آب خلیج در نتیجه تبخیر نیز وجود دارد. عمیق ترین نقطه در خلیج فارس تنها 30 متر است که توسط دکتر علی عشق، استاد علوم زیست محیطی ذکر شده است. از این رو، این تاثیر بر محیط زیست دریایی بسیار روشن است. یک مسئله جدی دیگر نیز وجود دارد و آن خطرناک تر از گیاهان آب شیرین کن است. منظور من عمیات پر شدن در دریا به این منطقه گسترش یابد. این امر بر گیاهان حرا، که نقش بسیار مهمی در زنجیره غذایی دریایی دارند، تأثیر می گذارد. خطر واقعی این است که خسارات حاصل از کار پر شدن در دریا جبران ناپذیر هستند.
به نظر می رسد که منابع منظم تامین مالی القاعده، پس از مرگ اسامه بن لادن و انقلاب های معروف به بهار ...
به بحث بپیوندید
#comment#