پس از آن که لبنان در شورای امنيت به یک کرسی دست یافت، روابط این کشور با سوريه و ايران محل بحث خواهد بود

نوشتۀ ملک محمد مصباح در بيروت
برای تارنمای الشرفه
2009-12-18

[دانيل بری/ گتی ایماژ] اگر لبنان کرسی خود را در شورای امنيت سازمان ملل به دست آورد، برای حضور در يکی از جايگاه های اتحاديۀ عرب دعوت خواهد شد.

لبنان برای نخستین بار در 56 سال گذشته، به نوبت خود به عنوان يک عضو غيردائم شورای امنيت سازمان ملل خواهد رسيد. با آغاز ژانويۀ 2010، اين کشور به عنوان نماينده گروه عرب جايگزين ليبی شده و با مسائل حساس بين المللی، منطقه ای، و ملی روبرو خواهد شد.

رئيس جمهور ميشل سليمان در نامه ای خطاب به مردم لبنان در آستانه روز استقلال (22 نومبر) نوشت: «لبنان قادر خواهد بود تا از بالاترين جايگاه بين المللی، به روشی بهتر، برای حفاظت از گرايش های ملی خود فعاليت کند و تنها از مسائل اعراب دفاع کند و نيز در يافتن راه حل های صلح آميز و عادلانه برای مشکلات و تنش های موجود در عرصۀ بين المللی مشارکت داشته باشد.»

ولی دکتر مهى زراقط، استاد دانشگاه در لبنان، به الشرفه گفت که در مورد پذيرش اين مسئوليت از سوی لبنان نگراني هايی وجود دارد.

زراقط گفت: «لبنان اکنون شاهد بحث درباره اين مساله است و آنچه برخی از لبنانيها را نگران می کند، تاثير سياستهای خارجی بر وضعيت داخلی است. آنها در باره مسائل حساسی نظير روابط لبنان با سوريه و ايران، و نيز روابط لبنان با ملل غربی، به ويژه آمريکا و فرانسه، نگرانی دارند. اين نگرانيها با بحث در پايتختهای غربی و مراکز تصميم گيريهای سياسی درباره ترديدهای مربوط به توانايی لبنان برای پذيرش اين نقش با توجه به وضعيت داخلی حساس آن همزمان شده است که با مسائل منطقه ای و بين المللی عجين شده است.»

زراقط اعتقاد دارد که منبع اصلی مشکلات در محافل سياسی، موشک های هسته ايران است.

«آنها می گويند که جايگاه لبنان در اين مساله از سوی عناصر داخلی، به ويژه حزب الله، دستخوش فشار خواهد بود و در صورت پيروی از موضع غربی، به پيامدهای داخلی منجر می شود يا در صورت انتخاب امنيت و آرامش ملی در قبال جامعه بين المللی، شاهد واکنش هايی از سوی غرب خواهد بود.»

همچنين پرسش های بسياری دربارۀ آنچه که لبنان در مقام نماينده کشورهای عرب و در صورت عدم توافق اين کشورها در مورد یک مساله انجام خواهد داد، وجود دارد. سفير پيشين لبنان دکتر رياض تبارا، مقيم واشنگتن، به الشرفه گفت که نقش لبنان در اين رابطه سخت نخواهد بود.

او گفت: «اگر کشورهای عرب پیش از شورای امنيت بر سر يک موضوع به توافق برسند، لبنان ناچار از پذيرش است؛ ولی اگر کشورهای عرب بر سر يک مساله خاص توافق نداشته باشند، در اين صورت لبنان بايد نقش آشتی دهنده را بازی کند و سعی کند تا گروه عرب را برای توافق له يا عليه اين مساله متحد کند. اگر گروه عرب نتوانند به توافق برسند، در اين صورت لبنان قادر خواهد بود تا از رای دادن خودداری کرده و در نتيجه، به باور من، کسی ناراحت نخواهد شد و لبنان در يک موضع دشوار قرار نمی گيرد.»

سمير سعداوی، سردبير بین المللی «الحيات»، کرسی شورای امنيت را راهی برای لبنان جهت کسب تجربه در صحنه بين المللی می داند.

او به الشرفه گفت: «به رغم اين ديدگاه که اعضای غيردائمی شورای امنيت نسبت به پنج عضو دائم تاثير محدودتری دارند، عضويت در شورای امنيت تجربه حل اين مسائل و فرصت رسيدن به اکثريت يا پرهيز از وتو در رابطه با تصميمات خاص را برای هر کشوری فراهم می کند.»

سعداوی در رابطه با وزن لبنان در شورای امنيت گفت: «به احتمال زياد لبنان در جناحی نخواهد بود که تعادل را به هم بزند يا تصميم گيری کند.»

او افزود: «رای این کشور در صورتی مهم خواهد بود که يکی از اعضای دائم نتواند برای پذيرش يا رد يک تصميم، نُه رای را جمع کند.»

بوک مارکینگ (بایگانی سازی اینترنتی)

خواهشمند است دیدگاه خود را پیرامون این مقاله با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم