ظن تحلیلگران به حمایت ایران از جنبش جنوب یمن

نوشته فیصل دارم در یمن
برای تارنمای الشرفه
2010-03-11

[-/خبرگزاری فرانسه/ گتی ایماژ] تظاهرکنندگان در یمن جنوبی

چهره ها و تحلیلگران سیاسی می گویند که نقش ایران را در حمایت از جنبش جنوب یمن که خواستار جدائی از حکومت واحد است، نادیده نمی گیرند.

تحلیلگران می گویند که نقش ایران به طور عمده از اعلام رهبران جنبش مبنی بر درخواست کمک از ایران، و نیز موضع خبرگزاری رسمی ایران که وقایع جنوب یمن را به طور گسترده پوشش می دهد، نمایان است.

طارق الشامی، رئیس اداره رسانه های حزب حاکم کنگره عمومی خلق، به الشرفه گفت: «این احتمال را دور از ذهن نمی دانم که بین جنبش و ایران پیوندی وجود دارد، به ویژه با توجه به اعلام شماری از رهبران جدائی طلب، از جمله علی البیض مبنی بر آنکه آنها از ایران درخواست کمک و حمایت برای مردم جنوب کرده اند.»

تحلیلگر سیاسی، سعید ثابت سعید گفت: «نشانه هایی حاکی از پیوند ایران با جنبش وجود دارد، که در شماری از سخنرانی های علی سالم البیض وقتی که خواستار کمک ایران در حمایت از خواسته های مردم جنوب شد، آشکار گردید.»

او افزود که تقاضای البیض ممکن است ربط چندانی به کمک ایران نداشته باشد؛ بلکه بیشتر برای خشمگین کردن کشورهای خلیج است که از اتحاد یمن حمایت می کنند.

سعید گفت: «من بر این باورم که حمایت ایران از جنبش جنوب یمن به معنای ایجاد متحدین جدید نیست؛ بلکه بیشتر با هدف دامن زدن به تنش در صحنه سیاسی در یمن در واکنش نسبت به آنچه برای حوثی ها اتفاق افتاد و برای ایجاد بحران سیاسی می باشد.»

او گفت: «روابط بین یمن و ایران دچار تنش شده، و این متعاقباً در رسانه های ایران که تظاهرات جنبش را گزارش و از آرمان های آنان حمایت می کنند، بازتاب یافته است. روابط ایران و جنبش جنوب دارای ماهیت سازمانی یا مالی نمی باشد؛ بلکه بیشتر برای نشان دادن علاقه به جنبش به منظور تلافی با دولت بر سر موضع اش در قبال حوثی ها با وجود برقراری آتش بس است.»

محمد الغابری، تحلیلگر سیاسی، بر این باور است که روابط بین رهبران جنبش و ایران برقرار شده است، ولی در «پایین ترین سطح». او گفت: «در صورتی که اتحادیه اعراب نسبت به خواست های جنبش واکنش نشان ندهد، این روابط ممکن است قوی تر شوند.»

جنبش جنوب خواستار آن است که اتحادیه اعراب، که طرفدار یمن متحد است، گفت و گوهای تجزیه طلبی با دولت را نظارت کند.

الغابری به الشرفه گفت: «جاه طلبی های ایران در منطقه بالا است و به جنبه فرقه گرائی مانند مورد حوثی ها محدود نمی باشد. ایرانی ها دارای منافع راهبردی در برقراری پیوند با جنبش، و در مورد یمن به طور کلی هستند، خواه حوثی ها در شمال باشند یا جنبش در جنوب، و این به خاطر موقعیت راهبردی یمن در تسلط بر راه های آبی حیاتی، و نیز نزدیکی با عربستان سعودی در همسایگی خود می باشد.»

به گفته الغابری، ایران پیوندهای خود را با جنبش در صورت جدائی جنوب حفظ خواهد کرد.

او گفت: «از این طریق، تهران مطمئن خواهد شد که متحدانی در یمن خواهد داشت. از لحاظ تاریخی، ایران دارای پیوندهای مستحکمی با حکومت عدن یا یمن جنوبی پیش از اتحاد کشور در سال 1990 بوده است.»

«ایران به دنبال ابزاری در منطقه است، و جنبش جنوب یمن را به عنوان ابزاری مناسب برای دفاع از منافع ایران در منطقه و اعمال فشار بر کسانی که از لحاظ سیاسی با رژیم ایران مخالف هستند می داند، خواه در جبهه منطقه ای، مانند عربستان سعودی، یا در سطح بین المللی، مانند آمریکا یا انگلیس.»

در مورد روابط سوریه - ایران و تاثیر آن بر تماس جنبش با ایران، الغابری گفت: «رهبران جنبش جنوب نیز در سوریه مستقر هستند. ایران و سوریه دارای روابط خوبی هستند، که تماس های جنبش با ایران را تسهیل می کند. همچنین، حمایت رسانه های ایران از آرمان جنبش، به ویژه پس از پایان کشمکش با حوثی ها، وجود این تماس ها را توجیه می کند، به ویژه با توجه به روابط سیاسی لرزان ایران با یمن.»

دادگاه امنیتی حکومتی در یمن سه فرد را در اواخر سال 2008 به اتهام جاسوسی برای ایران اعدام کرد. یکی از مظنونین به دادن اطلاعات به ایرانی ها در مورد آموزش گارد ساحلی، سوخت، قایق ها و تجهیزات نظامی، شرایط اقتصادی در جنوب، اتحاد یمن، وقایع پس از جنگ داخلی 1994، و اوضاع سیاسی در یمن، اعتراف کرده بود.

الغابری گفت: «این اعترافات توطئه های پنهانی ایران را در قبال اوضاع جنوب، تائید می کند.»

بوک مارکینگ (بایگانی سازی اینترنتی)

خواهشمند است دیدگاه خود را پیرامون این مقاله با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم