![]() [پاتریک باز /گتی ایماژ/ خبرگذاری فرانسه] قطری ها در پی مشاغلی که استاندارد زندگی آنان را ارتقا دهد، می باشند. |
روزنامه های قطری مملو از آگهی های استخدام کارمند است. هر خواننده ای می تواند صفحات را ورق زده و ده ها تبلیغ را مشاهده کند. بیشتر این تبیلیغات به شهروندان قطری مربوط می شود.
اسما الرفاعی، اهل سوریه که مدت چهار سال است در دوحه زندگی می کند و اخیر شغل بازاریابی خود را از دست داده است، گفت که او به دنبال شغل جدید می گردد، اما تا کنون موفق نشده است.
او به الشرفه گفت: «بیشتر تبلیغات روزنامه ها و کتاب های راهنمای تبلیغات تخصصی، منحصرا برای قطری ها است. برخی از این تبلیغات هر روز به مدت دو تا سه ماه انجام می شود؛ بدون اینکه کسی به آنان پاسخ دهد و برای آن شغل اقدام کند.»
نتایج نظر سنجی نیروی کار سال 2009 که توسط اداره آمار قطر انجام شد، نشان داد که نرخ بیکاری قطریها 3/2 درصد می باشد. علی الطویل، که یک اقتصاد دان است، گفت که این عدد در جامعه ای که کل جمعیت آن حدود 300,000 نفر است، عدد پایینی نیست.
الطویل در مصاحبه ای با الشرفه گفت: «این نرخ به خاطر کمبود موقعیت های شغلی نیست؛ بلکه بدین خاطر است که قطری ها به دنبال مشاغل خاصی هستند که حقوق بالا و مزایای غیر نقدی عالی داشته باشد.»
«برخی از قطری ها عقیده دارند که اروپایی ها و آمریکایی هایی که در کشور آنان کارمی کنند، حقوق های بسیار بالا که سزاوار آنها می باشند را در دریافت می کنند؛ در حالی که قطری ها حقوق مشابه دریافت نمی کنند. آنان می خواهند از ثروت کشورشان استفاده کنند و به همین خاطر است که آنان هر شغلی را قبول نمی کنند.»
طبق گفته الطیبی، در نمایشگاه مشاغل قطر 2010 که از 14 تا 18 مارس برگزار می گردد، بسیاری از موسسات دولتی، صدها فرصت شغلی را به فارغ التحصیلان جدید ارائه خواهند کرد که فرصت خوبی برای قطری های جوان که به دنبال شغل مناسب می باشند، محسوب می شود.
الطیبی گفت: «من سال پیش فارغ التحصیل شده ام، اما هنوز کاری پیدا نکرده ام. برای همین است که منتظر نمایشگاه مشاغل هستم.» وی با خاطرنشان کردن این مطلب که مشاغل خوبی در نمایشگاه مشاغل قطر با مزایای قابل قبول ارائه می گردد، گفت: «برای همین است که در انتظار این نمایشگاه هستم.»
هنگامی که از او پرسیده شد چرا هنوز کاری پیدا نکرده است، عبدالله گفت: «فرصت های شغلی بسیاری برای قطری ها وجود دارد، اما مطابق انتظارات آنان نمی باشد. من نمی خواهم در بخش آموزش یا رسانه ای یا رشته های دیگر کار کنم. عقیده ام این است که بدست آوردن یک شغل عالی در قطر به زمان نیاز دارد.»
با اجرای سیاست قطری کردن، دولت، موسسات دولتی و شرکت های تجاری در بخش خصوصی را به استخدام قطری ها تشویق می کند. دولت قانونی تصویب کرده است که صاحبان مشاغل را ملزم به استخدام شهروندان قطری می کند تا حداقل 10 درصد نیروی کار آنان از قطری ها تشکیل شده باشد. هر شرکتی که نتواند این مقررات را اجرا نماید جریمه خواهد شد.
معاون وزیر کار، عالی جناب حسین المولا، به الریا که یکی از روزنامه های قطر است، گفت: «این قانون، قطری شدن مشاغل در بخش خصوصی را افزایش خواهد داد؛ چون پرسنل قطری برای این مشاغل آموزش داده شده اند و به آنان برای تحصیل در خارج بورس داده شده است.»
با این وجود، ابراهیم بن زامل، یک تبعه قطری و مالک یک شرکت مستغلاتی در دوحه گفت که «استخدام قطری ها مسئله دشواری است.»
وی گفت: «آنها واجدالشرایط هستند و بیشتر آنان دارای مدرک از دانشگاه های بین المللی هستند، اما مشکل این است که شرکت ها نمی توانند درخواست های جویندگان کار قطری را برآورده کنند؛ چون آنان حقوقی که توسط شرکت ها پیشنهاد می شود را قبول نمی کنند و متعاقبا به ما مراجعه نمی کنند.»
طبق گزارش بانک جهانی که در سال 2009 منتشر شده است، میانگین حقوق قطری ها در منطقه کشورهای عربی بالاترین و در دنیا در مقام چهارم قرار دارد. میانگین درآمد یک شهروند قطری 58,000 دلار در سال است.
من می خواهم دربارۀ مقاله شما پیرامون قطری هایی که پیشنهادهای کاری را نمی پذیرند و خواهان دریافت دستمزد بیشتر هستند، نظر بدهم. من باور دارم که آنچه شما ذکر کرده اید خلاف واقع است؛ زیرا برخی از قطری ها از اروپایی هایی که دو برابر دستمزد می گیرند هم شایسته تر هستند. حالا این که آنها چه مزایای دیگری از جمله مسکن، ترابری، بیمۀ درمانی، و بلیط مسافرت دریافت می کنند، بحثی جداگانه است. من رک و پوست کنده می گویم که آنها حتی دزدی هم می کنند؛ چون آنها مثلی دارند که می گوید: «ما صاحب چیزهایی هستیم که شایستگی داشتن آنها را نداریم!» در واقع، ما در حال بازگشت به دوران «عقدۀ خواجه ها» هستیم!
به نظر می رسد که منابع منظم تامین مالی القاعده، پس از مرگ اسامه بن لادن و انقلاب های معروف به بهار ...
به بحث بپیوندید
#comment#