![]() [ رمزی حیدر/ خبرگزاری فرانسه/ گتی ایماژ] فواد سنیوره، نخست وزیر پیشین و رهبر بلوک «آینده»، در کنفرانس روز 14 مارس شرکت کرد. |
واکنش ها پس از برگزاری کنفرانس روز یکشنبه (14 مارس)، ائتلاف 14 مارس در هتل لو بریستول متفاوت بوده اند.
گروه های ائتلاف که بار دیگر در هتل لو بریستول گرد آمدند، یک ابتکار سیاسی زیرعنوان «محافظت از لبنان یک مسئولیت ملی، عرب و بین المللی است» را آغاز کردند. این گروه ها همچنین بر سیاست باز و بسط دست همکاری خود تاکید کردند.
حدود 220 چهره سیاسی، روشنفکر و حزبی، از جمله فوآد سنیوره، نخست وزیر پیشین و رهبر بلوک «آینده» و سمیر جعجع، رهبر حزب «نیروهای لبنان» در این همایش شرکت کردند. با این وجود، سعد حریری، نخست وزیر لبنان به دلیل سفر خود به آلمان، در این کنفرانس شرکت نکرد. امین جمیل، رئیس حزب «کاتائب» و معاون اول خود را به این کنفرانس اعزام کرد.
ولید جنبلاط، رهبر «حزب پیشرو سوسیاسیت»، پس از اعلام خروج خود از ائتلاف در ماه مه سال 2009، در این همایش شرکت نکرد.
این کنفرانس با یک طرح عملی هفت تبصره ای پایان یافت. شرکت کنندگان از احزاب لبنان خواستند تا «گفت و گو، شفاف سازی و توسعه» این طرح را مد نظر داشته باشند.
اما غیبت رهبران، کلیدی در این همایش به ایده تضعیف ائتلاف 14 مارس دامن زد. این دیدگاه به ویژه زمانی قوت گرفت که جمیل، در یک مصاحبه تلویزیونی گفت که به جای برگزاری همایشی که فرصتی برای عکس جمعی پدید بیاورد، ترجیح می داده که یک «موضع احساسی» اتخاذ کند.
حازم الامین، نویسنده لبنانی، می گوید: «بیانیه ای که پس از کنفرانس منتشر شد، از پافشاری بر شعارهای گذشته و فقدان هماهنگی در اتخاذ موضع رسمی دولت لبنان حکایت می کند ».
وی به عملکرد اصلی این ائتلاف اشاره می کند و می گوید که گروه بندی که در پی راهکارهای منطقه ای و بین المللی و به هزینه ساختار کنونی (ائتلاف) شکل گرفت، دیگر وجود ندارد و در همین ضمن، ابرامی موجود است که از وضعیت سر در گمی حکایت می کند.
الامین افزود: «ائتلاف 14 مارس چندین دستاورد داشت، اما این دستاوردها نه به دلیل ضعف گروه ها و بلکه به این علت که جو منطقه ای برای محافظت از این دستاوردها مساعد نیست، در معرض تهدید قرار گرفته اند.»
«عملکرد (ائتلاف) 14 مارس، تنها دستاورد شعارهای اعضای آن نبود. در مقام نمونه، اگر عقب نشینی سوریه بر اثر جو سیاسی که از طریق مسیرهای غیرنظامی علیه بازگشت سوریه، مصونیت ایجاد کرد، تقویت نشده بود، آنگاه این دستاورد در معرض تهدید قرار دارد. امر مشابهی در مورد دیوان ویژه (رسیدگی به ترور رفیق الحریری) صدق می کند. اگر دولت لبنان نمی تواند به مسئولیت خود در قبال این دیوان التزام داشته باشد، این دستاورد در معرض تهدید قرار گرفته است.»
الامین در اظهارنظر خود در مورد بازگشت ولید جنبلاط، رئیس «همایش دموکراتیک»، به موضع اولیه خود علیه سوریه پس از ائتلاف 14 مارس می گوید: «روشن است که جمبلات خواست های طرف سوری را مرتفع نکرد. اما به طور همزمان، از ادبیاتی استفاده کرد که به طور چشمگیری از تسلیم وی در برابر درخواست های مطرح شده حکایت می کرد.»
جنبلاط که بر اساس گزارش های منتشر شده خواهان سفر به سوریه است، در مصاحبه روز شنبه خود با الجزیره، از توهین در سخنرانی پیشین خود به رئیس جمهوری سوریه ابراز تاسف کرد. این سخنرانی واکنش های متفاوتی را به همراه داشت و برخی ادعا کردند این اظهارات به یک پوزش خواهی شباهتی نداشت.
الامین گفت: « این که پوزش خواهی نکردن وی را مطرح کنیم و بگوییم وی با توقیف سلاح های حزب الله موافقت نکرد، مسائلی هستند که ممکن است به کام طرفین سوری خوش نیاید. این امر صحیح است. اما این امر نیز درست است که پوزش خواهی وی از بشار الاسد، رئیس جمهوری سوریه با ادبیاتی که سوری ها طلب کرده بودند، همراه نبود.
الامین گفت که حامیان جنبلاط سعی نمی کنند که برای عقب نشینی جمبلات عذر و بهانه ای پیدا کند، زیر بحث «اصول بنیادین» در میان است. جنبلاط کماکان یکی از ستون های فرقه «دروز» و شاید تنها قطب آن باشد.
دکتر احمد زین الدین، استاد دانشگاه لبنان، به الشرفه گفت: «من فکر می کنم موجودیتی به نام ائتلاف 14 مارس دیگر وجود ندارد» .
زین الدین افزود: «گروه های اصلی از ائتلاف 14 مارس عقب نشینی کرده اند. حزب پیشرو سوسیالیست و ولید جنبلاط و نیز حزب کتائب لبنان که به صورت نظری مشارکت می کند، اما ملاحظات بسیاری برای دوری گزینی خود دارد، از جمله این گروه ها هستند. در نهایت، فقط حزب نیروهای لبنان و بعضی از متحدان کم اهمیت تر در ائتلاف مانده اند.»
زین الدین گفت که جنبش «آینده» به دلیل شکافی که در پی درگیری های مشترکی که از سال 2005 تاکنون با متحدانش در ائتلاف 14 مارس پدید آورده اند، با بحران رو به رو است. از سویی دیگر این جنبش برای برداشتن قدم هایی که توانایی آن در اعمال نفوذ در طرف مقابل، به ویژه حزب الله را افزایش دهد، ناتوان است. سعد حریری، رهبری این جنبش و ریاست دولت لبنان را نیز به عهده دارد و وی از زمان تکیه زدن بر مسند قدرت، این گونه عمل کرده است. وی در قبال سوریه نیز بر همین اساس عمل کرده است.»
وی افزود: «همه این مسائل انتشار بیانیه میانه روی کنفرانس 14 مارس در روز یکشنبه را توجیه می کنند.»
به نظر می رسد که منابع منظم تامین مالی القاعده، پس از مرگ اسامه بن لادن و انقلاب های معروف به بهار ...
به بحث بپیوندید