آدم ربایی سرقت منابع اصلی بودجه طالبان پاکستان

نوشته محمود جان از اسلام آباد
برای تارنمای الشرفه
2010-03-18

[محمود جان] در این تصویر که سال 2009 گرفته شده است، جنگجویان طالبان از کامیون های سرقت شده از آژانس خیبر محافظت می کنند.

تلاش برای قطع کردن بودجه طالبان کار ساده ای نیست، اما حداقل برخی از پاکستانی ها با منابع آن آشنا هستند.

طاهر خان، یکی از روزنامه نگاران اسلام آباد که گفته می شود با طالبان پاکستان در تماس است، گفت: «منابع بیشماری برای تامین بودجه طالبان وجود دارد خصوصا پول اهدایی طرفداران محلی، سرقت کامیون های ناتو، آدم ربایی افراد مشهور و وجوه ارسال شده از طرف جهادی های مقیم خارج یا کسانی که در پاکستان تجارت می کنند.»

ربودن افراد مشهور و مقامات دولتی برای گرفتن خون بها یکی از منابع اصلی تهیه بودجه است.

خان گفت: «کاملاً مشخص است که کسی که در ربودن طارق عزیز الدین، سفیر سابق پاکستان در افغانستان، دست داشته است چه کسی است.»

دکتر الیاس انصاری، که در دانشگاه مدیریت و فن آوری لاهور تدریس می کند، گفت: «این واقعاً یک مسئله کاملاً داخلی نیست.» وی همچنین افزود که این عملیات با انگیزه ای فراتر از پول انجام می شود. وی گفت: «دشمنان پاکستان نقش فعالی در ایجاد عدم اعتماد در مورد کارآمدی مقامات امنیتی پاکستان را ایفا می کنند و می خواهند در مورد امنیت برنامه هسته ای شک و تردید ایجاد کنند.»

یکی از قربانیان آدم ربایی، عبد الرحمان زازای، یکی از بازرگانان مشهور افعان در پیشاور بود. خانواده وی خون بها را به دلار پرداخت کردند. زازای هنگام کسب آزادی مجدد، همراه خانواده اش فورا به دبی نقل مکان کردند.

شایعات مربوط به آزاد کردن تاجر معروف پیشاور، حاجی لیاقت علی، هنوز از بین نرفته است. گفته می شود که آزادی وی مشروط به پرداخت وجه زیادی در دبی داشت.

یکی از مقامات آژانس تحقیقات فدرال که نخواست نامش فاش شود گفت: «در این حالت، مسیر پرداخت از طریق پیشاور به دبی و گاهی اوقات به ابوظبی از طریق حواله و هوندی، که به اصطلاحا ... به معنی پرداخت است، انجام داده می شود. مردم در پیشاور می توانند از طریق حواله محلی و دارندگان هوندی بدون انجام مراحل قانونی، پول را پرداخت کنند و ظرف چند دقیقه این پول به مقصد خواهد رسید.»

حواله و هوندی، به عنوان روش های مرسوم انتقال بین المللی پول به اعضای خانواده مورد استفاده قرار می گیرد. مسلمانان مقیم خارج که دانش مذهبی اندکی دارند، عقیده دارند که اسلام استفاده از سیستم بانکی را ممنوع کرده است بنابر این آنها به سیستمی که با آن آشنا هستند تکیه می کنند.

خان گفت: «شهرت این روش انتقال پول نقد باعث گردیده تا تلاش های توقیف کردن حساب های بانکی مشکوک کارآیی اندکی داشته باشند.»

خان گفت: «پول برای مقاصد مقدس از مجاری رسمی انتقال داده نمی شود.»

محمد علی، یکی از روزنامه نگاران پیشاور، گفت: «جلوگیری از حواله و هوندی برای مقامات مشکل است. بعد از حملات 11 سپتامبر قانونی بر علیه پولشویی در پاکستان تصویب شد.»

با این وجود، وی گفت که تلاش های مربوط به جلوگیری از نقل و انتقال غیر مجاز بندرت باعث کاهش ارسال پولی که حدود 4 میلیارد دلار آمریکا تخمین زده می شود، گردیده است. به نظر وی، این سیستم ظرفیت تحویل 15 میلیارد دلار در سال را دارد چون استفاده کنندگان آن در حال تغییر وضعیت به کانال های مجاز می باشند.

با این وجود مقامات می گویند که آنان می توانند این مشکل را حل کنند. اسد علی، یکی از مقامات آژانس تحقیقات فدرال در اسلام آباد، گفت: «پاکستان در کنترل معاملات پولی غیر قانونی و مشکوک گوش بزنگ است و یک گروه ویژه تحقیقات (اس آی جی) در آژانس تحقیقات فدرال پاکستان برای این منظور تشکیل شده است.»

وی گفت که هر کس که بخواهد وجهی بیشتر از 10,000 دلار را انتقال دهد باید بتواند آن را توجیه کند، و ممکن است که ماموران یک گزارش انتقال مشکوک را بر علیه او تهیه کنند.

قانون جدید علیه پول شویی هم بانک ها را ملزم می کند که پرونده های همه معاملات را در صورت نیاز به آژانس تحقیقات فدرال ارائه کنند.

ربودن خودروهای ائتلاف افغانستان و سرقت تجهیزات و سلاح ها منابع دیگر تامین بودجه جنگجویان است. یکی از تاجران قبیله ای در دفتر نمایندگی خیبر، به سنترال ایژیا آنلاین، گفت: «آنان به کامیون های افغانی حمله می کنند. اجناس آنان را چپاول و باقیمانده آن را منطقه بین پاکستان و افغانستان، در شهر ترخام که در حوزه آژانس خیبر می باشد، نابود می کنند. کالاهای غارت شده آزادانه در بازارهای افغانستان و پاکستان فروخته می شود.»

هارون الرشید، یکی از خبرنگاران ارشد بی بی سی بخش اردو در اسلام آباد، گفت: «هنوز کلمات حکیم الله محسود (رهبر جنبش طالبان پاکستان) را هنگامی که گفت (سازمان او) اهمیتی به اینکه چه کسی از آنها پشتیبانی می کند نمی دهد را به یاد دارم.»

هارون به نقل از حکیم الله گفت: «طالبان کمبود پول ندارند، چون مردم هر گاه آنان برای عبور از موانع ضد سرعت در وزیرستان جنوبی، سرعت خود را کاهش می دهند، پول در خودروی آنان می ریزند.»

پول های اهدایی محلی، به ویژه وجوهی که به بهانه کمک به دانش آموزان فقیر مدرسه پرداخت می شود، بخش بزرگی از این کمک ها را تشکیل می دهد.

ارشد حسین، یکی از ساکنین تکار که دهکده ای کوچک در مردان است، گفت: «مردم در مناطق دوردست... به این افراد که به نام دانش آموزان فقیر به در خانه تک تک آنان مراجعه می کنند، پول، گندم، شکر قهوه ای می دهند.»

ارشد گفت: «ساکنین محل، ساده لوح هستند و نمی دانند حمایت آنان از این افراد چه عواقبی در بر خواهد داشت. آنان تلویزیون، رادیو یا روزنامه ندارند تا از وقایعی که در اطراف آنان اتفاق می افتد خبر دار شوند.»

بوک مارکینگ (بایگانی سازی اینترنتی)

خواهشمند است دیدگاه خود را پیرامون این مقاله با ما در میان بگذارید تا ما بتوانیم کیفیت این سایت اینترنتی را بهبود ببخشیم