![]() [جوزف فدول/ الشرفه] صفحه فیس بوک محمد البرادعي بیش از240,000 عضو دارد. |
در اتاق جلسه برنامه تبلیغاتی محمد البرادعی که قصد دارد در انتخابات 2011 ریاست جمهور مصر شرکت کند، یکی از فعالین «سیاست جدیدی برای حفاظت از حریم خصوصی امضاء کنندگان» که در بیانیه البرادعی در مورد اصلاحات قانون اساسی صادر کرده است را پیشنهاد کرد.
در این جلسه که سه ساعت به طول انجامید، و با موافقت 20 تن از فعالین به پایان رسید، اعلام شد که نام های امضاء کنندگان بخاطر حفظ حریم خصوصی و تشویق مصریان دیگر به پیوستن نباید در اعلامیه اینترنتی نمایش داده شود.»
این ستاد انتخاباتی همه روزه نشست های مهمی را برگزار می کند. البته این نشست ها در مقر آن در قاهره برگزار نمی شود. به جای آن این نشست ها در یک صفحه فیس بوک به نام محمد البرادعی برای رئیس جمهور 2011 انجام می شود .
ظرف دو سال گذشته، جنبش های سیاسی متعددی در مصر فعالیت های سیاسی خود را از طریق فیس بوک آغاز کردند. گروه هایی که از طریق سایت های شبکه های اجتماعی خود را معرفی نمودند شامل جنبش 6 آوریل، گروه مستقل البرادعی رئیس جمهور 2011 و انجمن ملی اصلاحات می باشند.
بازگشت محمد البرادعی، رئیس سابق آژنس بین المللی انرژی هسته ای، به قاهره در ماه فوریه، باعث آغاز یک بحث سیاسی بین اپوزیسیون و حزب دموکراتیک ملی (ان دی پی) در فیس بوک گردید.
در یک تحقیق دولتی که در ماه مه توسط مرکز اطلاعات و پشتیبانی تصمیم گیری منتشر گردید گفته شد که مصر در جهان عرب در استفاده از فیس بوک در رتبه اول و در جهان در رتبه 23 قرار دارد.
جنبش 6 آوریل فعالترین گروه با 78,000 عضو محسوب می شود. این جنبش از این سایت برای فراخوان تظاهرات، اصلاحات قانون اساسی، افزایش حقوق و دستمزد و لغو قانون وضعیت اضطراری استفاده می کند.
این جنبش در سال 2008 از طریق یک گروه فیس بوکی که درخواست یک اعتصاب عمومی برای بهبود شرایط زندگی را داشت تشکیل شد.
احمد ماهر، مسئول هماهنگ کننده جنبش 6 آوریل، گفت: «فیس بوک مهمترین ابزار استفاده شده این گروه برای ترویج و گسترش فعالیت ها و هماهنگی با سایر گروه های مخالف می باشد.»
ماهر گفت که بیشتر شرکت کنندگان در تظاهرات صلح آمیز اخیر که توسط این گروه ترتیب داده شده بود از طریق دعوت نامه هایی که توسط داوطلبین به دوستان ایشان در فیس بوک ارسال شده بود، در این مراسم شرکت کردند.
گروه البرادعی رئیس جمهور 240,000 نفر عضو دارد و روزانه با نرخ 5,000 نفر در حال افزایش است. این گروه از داوطلبین داخلی و خارج از کشور را برای جمع آوری امضاء طوماری که توسط انجمن ملی اصلاحات که در خواست اصلاح قانون اساسی را مطرح کرده است، ثبت نام می کند.
فوریه گذشته، گروهی از رهبران اپوزیسیون مصر انجمن ملی اصلاحات را به رهبری البرادعی تشکیل دادند.
صفحات فیس بوک این گروه حاوی دستورالعمل هایی برای داوطلبین در مورد روش جمع آوری امضاء و همچنین نام و نشانی مقامات گروه می باشد.
عبدالرحمن یوسف، هماهنگ کننده گروه، گفت که چیزی که این گروه را متمایز می کند این است که اکثر افراد آن از شهروندان عادی و جوانان جاه طلب تشکیل شده است. آنها به دنبال آینده بهتر از طریق ابراز عقاید و بحث هایی در مورد مسائل مختلف سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می باشند.
برای جلب نفرات زیاد از طبقات اجتماعی-اقتصادی مختلف، ناظرین گروه «شرایط ویراستاری سخت و شدیدی» را تعیین کرده اند که از شرکت کنندگان می خواهد از «توهین کردن و بکار بردن کلمات زشت بر علیه افراد بدون در نظر گرفتن موقعیت خودداری کنند» و به بحث در مورد مسائلی که مطرح شده است بپردازند.
صفحه گروه حاوی نظرات رهبران گروه و گاهی اوقات خود البرادعی در مورد امور جاری می باشد. این صفحه همیشه شاهد مخالفت های شدید بین اعضای گروه و طرفداران حزب دموکراتیک ملی در مورد مسائل داغ سیاسی مانند تمدید اخیر قانون وضعیت اضطراری در کشور تا ماه مه 2012 می باشد.
احمد نصار، هماهنگ کننده انجمن ملی اصلاحات در اسکندریه، به الشرفه گفت که اکثر داوطلبین در استان های مصر از طریق فیس بوک به جنبش ملحق شده اند.
وی گفت: «فیس بوک به ما کمک می کند با بسیاری از جوانان در ارتباط باشیم.»
احمد فتحی، یکی از روزنامه نگاران که در امور اطلاع رسانی عمومی تخصص دارد، گفت که فیس بوک فرصتی برای فعال شدن جنبش ها در خیابان علی رغم نداشتن مجوز رسمی به عنوان یک حزب سیاسی یا یک سازمان غیر دولتی را فراهم کرده است. او گفت که فیس بوک روشی امن گردهمای بدون تماس مستقیم با نیروهای امنیتی است.
قانون وضعیت اضطراری مصر تجمعات بیش از چهار نفر را بدون داشتن مجوز از طرف وزارت کشور منع کرده است.
وی گفت: «فعالیت های سیاسی مجازی مشکلات کمتری تا فعالیت های واقعی دارد.»
فتحی گفت که شبکه های اجتماعی تأثیر چشم گیر روی سیاست و رسانه ها دارند. همه روزنامه و سایت های خبری روزنامه نگاران خود مسئول پوشش امور سیاسی در فیس بوک می کنند مانند الشروق، المصری الیوم و الیوم السابع.
در سوی دیگر این طیف سیاسی اعضای جوان حزب دموکراتیک ملی هم گروه خود در فیس بوک را تشکیل داده اند.
معروفترین این گروه ها صفحه «من جمال مبارک را می خواهم» می باشد که 10,000 عضو دارد. این صفحه تقریباً هر روز بحث هایی بین اعضای خود در مورد فعالیت های حزب دموکراتیک ملی و احتمال نامزد شدن جمال مبارک در انتخابات ریاست جمهوری سال 2011 را ترتیب می دهد. جمال مبارک پسر رئیس جمهور مصر حسنی مبارک و معاون دبیر کل حزب دموکراتیک ملی است.
فعالان مخالف و اعضای حزب دموکراتیک ملی در نبردهای کلامی روزانه در مورد سیاست های حزب علاوه بر مقایسه های مستمر جمال مبارک و البرادعی به عنوان نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری شرکت می کنند.
کریم سمیر، یکی از ناظرین صفحه، گفت که مردم حق دارند با جمال مبارک و البرادعی آشنا شوند. اینترنت بهترین ابزار برای این کار است.
وی گفت: «این گروه برای کسب حمایت از جمال مبارک در فیس بوک کار می کند چون او در سیاست تجربه دارد و ما حق داریم کسی که از آینده ما و امنیت ملی ما بتواند حفاظت کند را انتخاب کنیم.»
مصر با وجود همه منافقین، رهبر جهان خواهد ماند. منظور منافقینی است که به رژیم فاسد وفا دارند و هنوز از گروهی از دزدان و خائنینی دفاع می کنند که کشور را غارت کرده اند. این کار ممنوع است؛ چون شما باید از مردم بزرگوار ما دفاع کنید که سزاوار این خیانت نیستند. از خدا می خواهیم مردم را در برابر آنها حفظ کند. ما آنها را حتی پس از مرگ هم نمی بخشیم. واقعا عجیب است وقتی می شنویم این دروغگویان از آنها در دادگاه دفاع می کنند. امیدوارم این دروغگویان هم به زندان بیافتند. اجرای عدالت را بیش از این به تعویق نیاندازید.
صادقانه بگویم که ما باید با وجود وضعیت بدی که داریم، پرهیزکار باشیم. مصر یکی از کشورهای دموکراتیک در جهان عرب است. شما می توانید دولت های نظامی و نقش شهروندان آنها، از جمله در کشورهای شام، را در نظر بگیرید. به جز در لبنان، که در آن مذاهب گوناگون حکومت می کنند، در بقیۀ این کشورها حقوق مدنی اصلاً وجود ندارد. اما ما آزاد هستیم و بازهم نیاز به آزادی بیشتری داریم؛ زیرا ما ملتی زیاده خواه هستیم! من به حزب حاکم تعلق ندارم و یک فرد مخالف و مستقل هستم. با این حال، من طرفدار هر کسی هستم که در کشور قدرت بگیرد و ارتش را رهبری کند تا این بحران به پایان برسد. سپس، هر فرد میهن پرست، چه ملی گرا باشد و چه مخالف، نقشی را بر عهده خواهد گرفت. ما همه سرباز این کشور هستیم و از ما خواسته شده است که نفاق را از بین ببریم.
در واقع هیچ رهبر واقعی در جهان عرب وجود ندارد و همۀ آنها پادشاهانی هستند که دارایی کشورهای خود را به خاطر منافع شخصی خود به باد می دهند و مردم خود را در فقر و نداری رها می کنند. این چه رهبری است که ما از آن سخن می گوییم؟
«برادران مسلمان» بزرگترین گروه در میان گروه های مخالف و یا سازمان هایی که از دولت مصر سرپیچی می کنند، می باشند. آنها برای انتقاد از مقامات دولتی که به مانند یک مشت آهنین تحت رژیم مبارک برای بیش از 20 سال تا به امروز بر مصریان حکومت کرده اند، تردیدی به خود راه نمی دهند.
این درست است که مصر گهوارۀ تمدن جهان است. اما صحنۀ سیاست مصر مصیبت بار است و دموکراسی در آن وجود ندارد. همۀ احزاب سیاسی به جز حزب حاکم رنج می برند و حتی خود حرب حاکم نیز توسط یک نفر و نه یک گروه رهبری می شود. عرصۀ سیاسی مصر با دستگیری و ترور اعضای احزاب مخالف دولت که هر گونه حزب مخالف را بر نمی تابد، همراه است. هر کس که به این احزاب و یا جنبش می پیوندد خواه ناخواه دستگیر شده و به جرم خیانت محکوم می گردد. اما در واقع آنها احزابی ملی هستند که اهداف آنها اصلاح اوضاع و تقسیم قدرت است. هر چند آنها از کار محروم شده و دولت مصر هرگز به آنها اجازۀ فعالیت را چه در زمان انتخابات و چه زمان عادی نداده است تا به این ترتیب مردم به آنها رای ندهند. دولت از راه های گوناگون با آنها برخورد می کند و اعضای آنها را در اقدامات گوناگون دستگیر می کند تا مبادا در انتخابات پیروز شده و رقیب دولت شوند و مبادا تعداد آنها افزایش یابد. دولت مصر باید با احزاب مخالف، روزنامه نگاران، و رسانه ها رفتاری متقاوت را در پیش گیرد و برای آنها دموکراسی و آزادی بیشتری قائل شود و از رفتار جانبدارانه و یا هراساندن آنها خودداری کند.
به نظر من «فیس بوک» مهمترین ابزاری است که جوانان می توانند در حرکت های انتخاباتی در کشورهای عربی از آن استفاده کنند.
به نظر می رسد که منابع منظم تامین مالی القاعده، پس از مرگ اسامه بن لادن و انقلاب های معروف به بهار ...
به بحث بپیوندید
#comment#