در میان مسخره بازی ها و درگیری شدید بین قهرمانان روند سیاسی آمریکا و نگرانی آنها برای خودشان در زمینۀ تشکیل دولت، شهروندان در عراق هزینه سنگینی را می پردازند. محرومیت از ابتدایی ترین حقوق زندگی مناسب و معقول، آب، برق، بهداشت و خدمات آموزش و پرورش، افزایش بیکاری، جرایم سازمان یافته، خشونت، بمب گذاری، و شبه نظامیان و شورشیانی که در پرتو اعمال شنیع تروریستی به وجود آمدند. ما پارلمان عراق را فرامی خوانیم تا در اسرع وقت به تشکیل جلسه و انتخاب نخست وزیر اقدام کنند. تاکنون سه دولت در عراق شکل گرفته اند که توسط شورای فرقه گرایانه بود که عراق را به مناطق فرقه ای و قومی تبدیل کرد و هویت ملی عراق را گرفت و تحت آن شرایط امنیتی، سیاسی و شرایط زندگی بدتر و بدتر شد. ما منتظر تشکیل دولت چهارمی هستیم که گویا قرار است مرده به دنیا بیاید! چرا که اگر سرانجام تشکیل شود، دولتی متشکل از سهمیه بندی جنسیتی خواهد بود که منعکس کننده اهداف و منافع متضاد نیروهای فرقه ای و ملی است. راه پایان دادن به این تراژدی کار کردن به طور مستقیم با دولت عراق جهت ادارۀ امنیت در عراق، ارائه خدمات به شهروندان، و ارائه حداقل استاندارد زندگی به آنها است. همچنین، یک شورای امنیتی را می توان از وزارتخانه های امنیت در عراق تشکیل داد تا با خشونت های فرقه ای و هرج و مرج امنیتی در بازارها و مناطق رسیدگی کند. نیروهای امنیتی باید شهرداری ها را وادار کنند تا به منظور ارائه خدمات اجتماعی در مکان های گوناگون کمیته هایی را برای مدیریت امکانات توسط کارکنان خود تشکیل داده و علاوه بر آن نهادهای مشابهی را در دانشگاه ها، موسسات و ادارات دولتی برپا نمایند...[دنبالۀ این دیدگاه به دلیل طولانی بودن آن حذف شده است.]

اکثریت مردم عراق در گرداب امرار معاش گرفتار شده و رنج وحشتناکی را به علت نبود برق، بد شدن وضعیت امنیتی، خدمات بسیار ضعیف، افزایش نرخ بیکاری، و سرانجام تاخیر در تشکیل دولت می برد. همه این عوامل خروج نیروها را مناسبتی تیبدیل می کند که سزاوار جشن گرفتن نیست. برعکس ما از نیروهای ایالات متحده می خواهیم تا تنها بخشی از آنها خارج شوند تا به نیروهای ما در حفظ امنیت کمک کنند.

خروج نیروهای نظامی ایالات متحده و متحدان آن گامی به سوی پایان دادن به اشغال است. نکته مهم در زمینۀ نتایج حاصل از کار در زندگی اجتماعی، از کم کردن شمار نیروهای ایالات متحده فراتر می رود. علاوه بر ارتش منظم، نیروهای محلی که پس از سال 2003 تشکیل شده اند، تمام ماموریت های نیروهای ایالات متحده، از لحاظ مبارزه با گروه های مسلح را انجام می دهند. آنها باید از ادامه نظام سیاسی که دولت المالکی تلاش کرد تا در عراق برقرار سازد، حمایت کنند. نیروهای مسلح محلی به مقابله با تمام گروه های سیاسی پرداخته حاکمیت قانون را برقرار ساختند. اما آمریکا هنوز بازیگر اصلی مدیریت شرایط سیاسی و اختلافات منطقه ای در داخل و اطراف عراق است. افراد باقی مانده نیروهای ایالات متحده، که تعداد آنها ده ها هزار نفر است، همچنین باید در صورت لزوم به اجرای حاکمیت قانون کمک کنند؛ چرا که این تعهد اخلاقی آنها است.

من از هر کسی که بخواهد از شرف عراق دفاع کند، پشتیبانی می کنم و مخالف کسانی هستم که از حزب بعث دفاع کرده و صدام نفرینی را می ستایند.

در واقع همۀ ما به عراق بی توجهی کرده ایم. اما تا زمانی که تلاش ها برای تشکیل دولت ادامه دارند، امید زیادی داریم که به مرحلۀ تازه ای پای نهیم. چرا که ما در جهان عرب و خاورمیانه به کشور مهمی مانند عراق نیاز داریم. اما من به شما هشدار می دهم که شکست آشتی ملی میان قدرت های ملی، سیاسی، و نژادی کشور می تواند عراق را برای چند صد سال به ویرانه ای تبدیل نماید. آشتی و توقف درگیری ها بر سر اختلافات نژادی، جغرافیایی، و یا مذهبی امری لازم است. من فکر می کنم که عراق به عنوان یک کشور عربی دارای نیروهای متخصص به خود اجازه نخواهد داد تا به دام وابستگی های نژادی و اختلافات بلندمدت مذهبی بیافتد.

خدا را به خاطر عقب نشینی آمریکا از عراق سپاس می گوییم و آرزو داریم که روابط عراق و سوریه بهبود یابد. در واقع سوریه میزبان بیش از یک میلیون عراقی است، که بسیاری از آنها به دلیل حوادث امنیتی که عراق در سال های گذشته شاهد آنها بوده است، موفق به فرار از عراق شده اند. علاوه بر این بسیاری از مقامات رژیم سابق و اعضای اپوزیسیون وجود دارند که پس از سال 2003 به دلیل خونریزی در عراق فرار کرده اند. با توجه به تغییر در سطح جهان، توسعه خوبی در رابطه عراق و سوریه پدید آمده است و در مقایسه با سال های قبل رابطه آنها بسیار بهبود یافته است که دلیل آن پاسخ مثبت دولت سوریه به درخواست عراق برای کمک در سطح امنیت و ثبات است. من باور دارم که وضعیت جهان عرب در حال بهبود است و من امیدوارم که همه در مسیر حفظ همبستگی فراگیر میان ملت عرب ما حرکت کنند، و خروج نیروهای خارجی بر اساس برنامه توافق شده صورت پذیرد. سوریه نیز آماده حمایت از تصمیم رئيس جمهور ایالات متحده اوباما در مورد خروج از عراق است.

عقب نشینی نیروهای آمریکایی موجب بروز شکاف های امنیتی نخواهد کرد. اعراب نباید در امور داخلی عراق دخالت کنند. بسیاری از کشورهای عربی فکر می کنند که به محض خروج نیروهای آمریکایی یک شکاف امنیتی به وجود خواهد آمد و آنها آماده هستند تا این شکاف را پر کنند. عراق به همۀ این کشورها هشدار می دهد که هیچ گونه رخنه سا شکافی در کار نخواهد بود و اگر هم چنین چیزی باشد، تنها خود عراقی ها قادر به پر کردن آن هستند.

دولت عراق باید در مورد عقب نشینی آمریکا از عراق صبور باشد و همچنین باید در تنظیم امور خود به خوبی کار کند؛ به دلیل آن که حملات تروریستی پس از خروج نیروهای آمریکایی از عراق افزایش خواهد یافت و تروریست ها حمایت بیشتری را از مناطق خارجی که خوبی عراق را نمی خواهند، دریافت خواهند نمود. من همچنین فکر می کنم که نیروهای امنیتی ما بدون حمایت نیروهای آمریکایی واقعا آماده رویارویی با تروریسم، حداقل در سطوح اطلاعاتی و لجستیک نیستند و آن چه اکنون در عراق اتفاق می افتد، گواه این مدعا است که تروریسم هنوز وجود دارد و بسیاری از هسته های تروریستی تنها در انتظار فرصت هستند تا نیروهای آمریکایی بیرون بروند و آنها با سوء استفاده از ضعف دولت و فقدان سلاح های مناسب در دست نیروهای عراقی دست به عملیات تروریستی بزنند.

اگر ما نگاهی به تاریخ معاصر و باستان بیاندازیم، می بینیم که ارتش های بسیاری بر شد مردم بیگناه مرتکب جنایت شده اند. اما هرگز سازمان و یا گروه تبهکاری را ندیده ایم که در کشتن و شکنجۀ مردم بیگناه و آشوب به پا کردن به این حد رسیده باشد و این کار را بدترین ابزارها جهت نابودی کشورهای جهان انجام دهد. اما القاعده پستی و تبهکاری را به اوج خود رساند و با خشونت، ددمنشی، و تبهکاری بر ضد کشورها و مردم هم معنا شد. ایدئولوژی القاعده و فتواهای آن خواهان کشتن هر کسی که ایدئولوژی منحرفی مانند این سازمان را رد می کند و آنها در این کار تردیدی به خود راه نمی دهند. این القاعده را در ردۀ نخست گروه های جنایتکار جهان از نظر خشونت، جنایت، و تلاش برای نابودی جان انسان ها قرار می دهد.