دولت باید کشاورزان را تشویق کند تا بر زمین های خود کار کنند و با ارائۀ ملزومات زندگی آنها به آنها کمک نماید. روستاها نمی توانند از بین بروند و همۀ روستائیان نمی توانند به شهرها بروند و شهرها را بیش از حد شلوغ کنند. این امر تأثیری منفی بر آنها خواهد گذاشت و همین موجب خواهد شد که تقاضا برای همه چیز از جمله کار، مسکن، و دیگر موارد افزایش یابد. مهاجرت روستائیان موجب از بین رفتن تعادل کشور می شود. در حقیقت مشکل خشکسالی را می توان با اجرای طرحی برای آبرسانی و تجدید حیات روستاها به ثمر رساند تا از این پدیدۀ شوم که نابودی طبیعت و زندگی روستایی را به همراه دارد، پرهیز کرد.

روستائیان راه حلی برای خلاص شدن از شر خشکسالی که مناطق آنها را تهدید می کرد، نیافتند و از همین رو تصمیم گرفتند تا روستاها و زمین هایی که در آنها بزرگ شده بودند را ترک کنند و به شهر بروند تا بلکه کاری یافته و لقمه نانی به کف آرند. در واقع شرایط در روستاها به خاطر خشکسالی و نبود آب آشامیدنی و کشاورزی غیرقابل تحمل شده بود و بسیاری از فراورده های کشاورزی سوخت و خشک شد و کشاورزان را تهیدست تر کرد. دولت نیز به دنبال هیچ راه حلی برای این خشکسالی و فراهم نمودن آب نکرده است و به همین دلیل کشاورزان زمین های خود را ترک کرده و به شهر رفتند.

یک موج مهاجرت واقعی، گسترده، و فزایندۀ همه جانبه از سوی خانواده های روستایی در جریان است که به دلیل مشکلاتی مانند کمبود آب و خشک شدن زمین های آنها به وجود آمده است و آنها که دیگر نمی توانند در روستاهای خود درآمد داشته باشند به شهرها می آیند تا زندگی تازه ای را که کاملاً با زندگی روستایی خود متفاوت است، آغاز کنند. در واقع با پدیدار شدن خشکسالی خانواده های روستایی زمین های خود را ترک کرده و به امید یافت فرصت های بهتر به شهرها می روند و در این جا است که نقش دولت و برخورد با این مسئله ارائۀ آب به مناطق خشکی زده با هدف بازیافت آنها و قابل کشت کردن آنها برجسته می شود که متأسفانه این نقش دچار غفلت کامل شده است. در واقع زندگی در شهر برای روستاییان بسیار دشوار است و شهرها از نظر آداب و رسوم و کار با روستاها تفاوتی بنیادین دارند. بنا بر این دولت با ید این مسئله را جدی بگیرد و با رفع خشکسالی زندگی را به روستاها بازگرداند.